Sciaccarellu
Sciaccarellu is de bekendste rode druif van Corsica en de hoofdrolspeler in de appellaties Ajaccio en Sartène. Hij levert soepele rode wijnen met rood fruit, kruiden en bloemen, en de typische mediterrane geur van de Corsicaanse maquis: het lage, geurige struikgewas dat het eiland bedekt.
Kenmerkend is dat de wijnen relatief licht van kleur blijven, ook als ze stevig van smaak zijn. Wie op kleur afgaat, onderschat een Sciaccarellu daarom snel. De tannine is fijn, de zuren levendig, en er zit vaak een peperige, kruidige rand aan.
Corsicaans van naam, Toscaans van afkomst
DNA-onderzoek heeft uitgewezen dat Sciaccarellu genetisch identiek is aan Mammolo, een oude Toscaanse druif. Daar speelt hij een bijrol naast Sangiovese in Chianti en in Vino Nobile di Montepulciano.
De Italiaanse naam verwijst naar de viola mammola, het maartse viooltje — een verwijzing naar de bloemige toon die je in beide wijnen terugvindt. Op Corsica, dat lange tijd Genuees bezit was, kreeg dezelfde druif een eigen naam en een eigen stijl.
Naast rood wordt Sciaccarellu ook veel gebruikt voor rosé, waar zijn lichte kleur en kruidige aroma juist een voordeel zijn.
Waar drink je het bij?
De combinatie van fijne tannine en levendige zuren maakt Sciaccarellu veelzijdiger dan de meeste mediterrane rode wijnen. Hij past bij gegrild lamsvlees, kruidige stoofgerechten, charcuterie en Corsicaanse schapenkaas, maar kan door zijn lichtere bouw ook bij gevogelte en zelfs bij vette vis. Schenk hem iets koeler dan u van rood gewend bent, rond 15 tot 16 graden.
Lees ook het verhaal over de inheemse druiven van Domaine d'Alzipratu.
Veelgestelde vragen over Sciaccarellu
Een soepele rode wijn uit Corsica met rood fruit, kruiden, bloemen en de geur van de mediterrane maquis. De kleur blijft relatief licht, de tannine is fijn en er zit vaak een peperige rand aan.
Ja. DNA-onderzoek heeft aangetoond dat de Corsicaanse Sciaccarellu genetisch identiek is aan het Toscaanse Mammolo, dat daar in Chianti en Vino Nobile di Montepulciano naast Sangiovese wordt gebruikt.
U komt zowel Sciaccarellu als Sciacarello tegen. De Corsicaanse schrijfwijze eindigt op -u, de gefranciseerde op -o. Het gaat om dezelfde druif.
Door de lichte kleur, de fijne tannine en de kruidigheid komt hij in de buurt van Sangiovese uit Chianti en van lichtere Grenache. Ook Niellucciu, de andere Corsicaanse klassieker, wordt er vaak mee geblend.
Bij gegrild lamsvlees, kruidige stoofgerechten, charcuterie en schapenkaas. Door zijn lichtere bouw kan hij ook bij gevogelte en vette vis. Schenk hem koeler dan gebruikelijk, rond 15 tot 16 graden.