Barbera

Barbera is de meest aangeplante rode druif van Piëmonte en, lange tijd, de wijn die de Piëmontezen zelf dronken terwijl ze hun Nebbiolo verkochten. Barolo was voor de feestdagen; Barbera stond doordeweeks op tafel.

Dat verschil in status is inmiddels kleiner geworden, maar het verschil in stijl is gebleven en juist dat maakt de druif interessant. Barbera heeft iets wat Nebbiolo niet heeft: veel zuur én weinig tannine. Dat is een ongebruikelijke combinatie, en het is precies waarom hij zo goed bij eten past en jong al lekker is.

Diep robijnrood, middelmatig tot vol van body, hoog zuur en lage tannine. Meestal 13 tot 14,5 procent alcohol — de druif rijpt goed en geeft veel suiker.

Geur: zure kers, rode pruim en braam, met viooltje, drop en een kruidige toon. Met houtrijping komen vanille, cacao en tabak erbij.

Smaak: sappig en levendig, met een frisse afdronk die de mond schoonveegt. Doordat de tannine laag is, voelt hij zacht ondanks de body. Dat maakt Barbera tot een van de weinige rode wijnen die je bij vrijwel alles kunt schenken.

Zoek je uit dezelfde streek juist structuur en rijping, dan is Nebbiolo de druif — zie ook onze pagina over Barolo.

Barbera d'Asti. Het grootste en bekendste gebied, met over het algemeen de vollere, rondere wijnen. Cascina dei Vini Barbera d'Asti.

Barbera d'Alba. Uit de Langhe, waar ook Barolo en Barbaresco vandaan komen, vaak van percelen die net niet goed genoeg zijn voor Nebbiolo. Iets strakker en frisser dan Asti. Marco Porello Barbera d'Alba Mommiano.

Nizza DOCG. Sinds 2014 een eigen classificatie binnen Asti, voor de beste percelen rond het stadje Nizza Monferrato: 100% Barbera, lagere opbrengsten en minimaal achttien maanden rijping. Dit is de top van de druif. Prunotto Barbera Bansella Nizza.

Appassimento en blends. Ook in Piëmonte wordt de techniek van gedeeltelijk gedroogde druiven toegepast: de Bosio Costa d'Orta Barbera Appassimento. En in de Patrizi Passo del Bricco gaat Barbera samen met andere Piëmontese druiven.

Temperatuur: 15 tot 17 graden. Een jonge Barbera zonder hout mag een graad koeler; hij wordt er alleen maar frisser van.

Lucht: een Nizza of een houtgerijpte Barbera wint bij een half uur in de karaf; een jonge Barbera d'Asti hoeft niets.

Bewaren: gewone Barbera binnen drie tot vijf jaar, een Nizza of houtgerijpte versie acht tot tien jaar.

Eten: het hoge zuur en de lage tannine maken hem waarschijnlijk de meest veelzijdige rode wijn van Italië.

• Pasta met tomaat of vleessaus, lasagne, pizza. Het zuur vangt de tomaat op. Zie wijn bij pasta.
• Vitello tonnato, bagna càuda, agnolotti — de keuken van Piëmonte zelf.
• Salami, worst, gegrild vlees.
• Risotto met paddenstoelen of saffraan.
• Middelhard gerijpte kazen.
• Door de lage tannine kan hij zelfs bij vette vis mee, zoals gegrilde tonijn.

Het volledige aanbod staat bij Italiaanse wijn en rode wijn uit Italië.